In beeld

Ik ben een beelddenker.
Dat betekend dat als iemand mij iets vertelt, ik dat in mijn hoofd zie gebeuren.
Dat heeft wel eens nadelen, bijvoorbeeld als iemand iets vies vertelt (dan kan ik het zelfs bijna ruiken!), maar over het algemeen ervaar ik het als positief.
Het maakt, naar mijn mening, het leven een stuk vrolijker.
Nu moet ik er wel bij vertellen dat ik ook een erg grote fantasie heb. Ik kan van een kleine opmerking of gebeurtenis in mijn hoofd een hele (meestal hilarische) film maken.

Ik zal een proberen een voorbeeld te geven. 
Ik zat laatst op een vergadering waar het er vrij serieus aan toe ging. Ik zie dat een ander een slokje drinken neemt en ineens zie ik dan voor me dat diegene zich vreselijk verslikt, de hele slok door de kamer sproeit, begint te hoesten en proesten en al wapperend met de armen begint rond te rennen (op Tom en Jerry-achtige manier zeg maar), een ander springt op om te helpen en rent achter de eerste aan. zo rennen ze 10 minuten rond, tot weer een ander heel rustig z'n voet uitsteekt als ze langs rennen, zodat de eerste plat op de grond valt. De tweede valt er boven op, zodat er een soort heimlichgreepeffect ontstaat en degene die zich verslikte is weer gered.
Ik weet dat het een absurd verhaal is, maar ik moet daar dan hartelijk om lachen. wat natuurlijk niet kan op zo'n vergadering, dus houd ik het bij een binnenpretje.

Het leuke is dat je andere beelddenkers kunt herkennen. Als er namelijk bijna iets gebeurd (iemand struikelt een beetje), kun je aan sommige mensen zien dat ze binnenpret hebben en weet je dat ze er in hun hoofd waarschijnlijk al hele senario's omheen hebben verzonnen. 

Het schijnt dat beelddenkers vaak moeite hebben met rijtjes leren op school, dat soort nadelen heb ik gelukkig zelf nooit ondervonden. Ik vind het vooral een verrijking van mijn leven.

Dus als je me eens zomaar ziet glimlachen, dan weet je nu dat je zomaar in beeld zou kunnen zijn in één van mijn eigen hilarische films.. Knipoog 

Vuiltje

Ik zit op de bank. Het is 23.00 uur en ik weet dat ik naar bed moet, want met 2 zieke kinderen wordt het vast geen rustig nachtje.
Maar ik zit zo lekker. En het programma op tv is zo leuk. En ik heb gewoon nog geen zin. Trouwens, wat zit er een irritant vuiltje in mijn oog!

Ik heb mezelf in bed gekregen. Toch wel fijn als ik eenmaal lig. 
Ik ben wat slapen betreft net een man; Nooit liggen malen over zorgen ofzo, maar gewoon gaan liggen en binnen een paar minuten slapen. Of misschien ben ik over het algemeen zo moe, dat er geen andere optie is dan slapen. 
Hoe dan ook, vandaag is anders. Vandaag kan ik niet in slaap komen.
Ik lig niet lekker. Draai me om. Ja, dat is beter. Of toch niet. M'n arm ligt klem onder me. Op m'n rug dan maar. Op mijn rug slapen kan ik niet, dat voelt te 'open' ofzo. Dan maar weer op m'n buik. Zo ligt mijn nek in een rare houding. Op m'n zij dan maar weer. En wat is dat vuiltje in mijn oog irritant! ik voel hem alleen als ik mijn oog dicht doe. Laat dat nou net de bedoeling zijn als je wilt slapen. Argh!

Om 00.30 uur val ik gelukkig in slaap.

En om 00.45 uur -ja, een kwartier later!- staat jongste dochter naast mijn bed. Ze heeft koorts, dus mag bij me liggen. Ze stapt met haar warme lijfje in bed en valt als een blok in slaap. Mooi, denk ik na 10 minuten en leg haar weer terug in haar eigen bed. 
Zo, nu weer lekker verder slapen. Wel irritant dat dat vuiltje nog steeds in mijn oog zit.
En nu slaan mijn gedachten ook nog op hol. Nee, ik lig niet te malen, in bed kan ik mij redelijk afsluiten voor zorgen, maar de gekste gedachten schieten in rap tempo achter elkaar door mijn hoofd. Ken je dat? Ik zal het voordoen (lees het volgende een beetje sneller, hyper):
-hm, er trilt een spiertje in mijn zij. Als dat bij je oog is noem ik het altijd een 'tril-oog', iedereen weet dan wel wat je bedoelt, maar als ik nou zeg ik heb een 'tril-zij' kijken mensen je vast gek aan. Raar eigenlijk. Over raar gesproken, wat bezielde me 8 jaar geleden dat ik deze kamer limegroen heb geverfd?? Ik houd niet eens van groen! Was zeker een populaire kleur toen. Zal ik hem over schilderen? Ja! goed idee! wat voor kleur zal ik dan doen? Hm, moet wel bij de gordijnen passen. Ik wil trouwens ook nog steeds een verduisterend rolgordijn. Het wordt al steeds vroeger licht. Hoe laat is het eigenlijk? Pff 01.30 uur en ik ben nog steeds wakker. Ik denk ook veel te snel, dat moet stoppen...lukt niet...Weet je wat? ik ga aan een kleur denken, dat is vast rustgevend. Oeh wat een goed idee zeg! Eh...rood! Nee, dat is niet echt een rustige kleur. Groen dan...Neh, niet mooi genoeg. Blauw dan maar. Ja blauw is goed. Oké, ik denk alleen aan blauw.... een blauwe wàt eigenlijk? blauwe muur? blauw kleed? Nee, gewoon blauw.... Zou dat rond of vierkant zijn? Er zit toch ergens een eind aan het blauw? Is dat dan rond of vierkant? HOU OP!
Oké, dit werkt dus niet.
Dan maar eens checken of ik ontspannen ben...Armen, benen, buik, rug, check! Allemaal ontspannen, goed zeg. En m'n gezicht? Oh, die is helemaal gefronst zeg, totaal niet ontspannen. Oké, ontspan gezicht... Ja! het lukt, Oeh, dat werkt best rustgevend. Ik ga alleen daar aan denken...ontspan gezicht...ontspan gezicht...Wel irritant dat er een vuiltje in mijn oog zit zeg...niet aan denken...ontspan gezicht...Ja! ik ga in slaap vallen!-

Bonk, oudste dochter springt uit bed. Ze moet plassen. Om totaal onduidelijke redenen vindt zij het altijd nodig om dat te komen melden. Maar vannacht niet! Ze gaat gewoon plassen en gewoon weer terug naar bed. Tjonge, prettig zeg.
2 minuten later...Mama!! Oudste dochter roept toch. "ik heb zo'n droge keel!" Kwam jij niet net uit de badkamer? Dan had je toch meteen een slokje water kunnen nemen? "Dat was ik vergeten" Oké, ik herrinner mezelf eraan dat oudste dochter ook ziek is en sleep mezelf uit bed om haar een beetje water te geven.
Terug in bed. Staat jongste dochter weer naast me. "mam, mag ik een beetje siroop? Ik heb zo'n gekke smaak en water helpt niet" Argh! Er schieten allerlei antwoorden door mijn hoofd die ik normaal gesproken zou hebben gemompeld. Zoals "Ben je gek ofzo? Ga slapen, dan proef je niks meer!" Maar ach, ze is ziek hè...

Het is inmiddels 02.30 uur. Gelukkig val ik nu wèl meteen in slaap. Maar om 05.30 uur is jongste dochter alweer wakker. Is het al morgen? NEE! De koorts giert door haar lijf, dus komt ze weer bij mij liggen. Ik geef het op voor vannacht. dan maar niet slapen.
Ik prijs me gelukkig dat peuterzoon wèl de hele nacht slaapt en verzin nog een paar positieve dingen (ik heb het niet koud, kroelen met je kind is ook fijn als het midden in de nacht is), zodat ik de dag weer met een frisse blik aan kan. 

Of misschien is het slimmer om eens een potje flink te janken, dan spoelt dat irritante vuiltje misschien uit m'n oog!